10, 23, 28, 35, 37.
thumb|left|160px|Plan podziału Bliskiego Wschodu – Sykes-Picot – 1916 W 1916 roku doszło do zawarcia tajnego francusko-brytyjskiego układu Sykes-Picot o podziale Bliskiego Wschodu na sfery wpływów. Porozumienie zakładało uznanie niezależnego państwa arabskiego lub konfederacji państw arabskich w Palestynie, ale z rządem międzynarodowym. Jednak w lutym 1917 roku nowy rząd brytyjski spotkał się z przedstawicielami Światowej Organizacji Syjonistycznej: Rothschildem, Weizmanem i Sokołowem. Postulowali oni, aby Wielka Brytania objęła protektorat nad Palestyną oraz udzieliła państwowego wsparcia dla żydowskiej imigracji i kolonizacji. Chaim Weizman uzyskał poparcie brytyjskie dla projektów żydowskich w postaci słynnej deklaracji Balfoura (2 listopada 1917).
Po zakończeniu wojny pojawiły się spory w kwestii przyszłości Palestyny. Francja była za realizacją postanowień tajnej umowy Sykes-Picot (z 1916 r.), na mocy której miało powstać wielkie państwo arabsko-muzułmańskie pod nazwą Wielka Syria. Emir Mekki Said Husajn również opowiadał się za utworzeniem jednego państwa arabskiego. Natomiast stosunek brytyjski do Palestyny i syjonizmu był co najmniej dwuznaczny.