Współpracował z reżyserami takimi jak Edmund Wierciński, Iwo Gall, Zbigniew Koczanowicz, Kazimierz Wilamowski, Stanisława Perzanowska, Teofil Trzciński, Zygmunt Chmielewski oraz Juliusz Osterwa, z którym łączyła go przyjaźń.

W latach 1929–1931 był kierownikiem muzycznym wileńskiej rozgłośni Polskiego Radia. W okresie międzywojennym dwukrotnie odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi. „za zasługi na polu pracy społecznej”. Po 1945 podjął współpracę z Filharmonią Warszawską oraz Państwową Filharmonią w Lublinie. W 1952 sprawował funkcję naczelnika Wydziału Operowego Ministerstwa Kultury i Sztuki. W latach 1954–1957 był dyrektorem Warszawskiego Towarzystwa Muzycznego, jednocześnie od 1955 do 1958 przewodniczył tamtejszej orkiestrze. W 1966 otrzymał wyróżnienie na Konkursie Kompozytorskim im. księcia Rainiera III w Monako za utwór Kolorowe obrazki z 1962.

Materiały archiwalne Eugeniusza Dziewulskiego znajdują się w PAN Archiwum w Warszawie pod sygnaturą III-146Spis inwentarzy, Polska Akademia Nauk Archiwum w Warszawie, [dostęp 2024-03-15]..