Zajął się zamienianiem nieużytków wokół klasztoru w pola uprawne.
Traktował wszystkich z jednakowym szacunkiem, niezależnie od ich pozycji w społeczeństwie, bogactwa, lub czy znał ich długo czy też widział pierwszy raz.
Mistrz Hyewŏl zmarł w pustelni Anyang.
Linia przekazu Dharmy Pierwsza liczba to kolejność pokoleń od Mahakaśjapy. (1)
Druga liczba, to pokolenie od 1 Patriarchy Chin – Bodhidharmy (28/1)
Trzecia liczba, to pokolenia mistrzów koreańskich.
63/36/7 Sŏsan Taesa (1520–1604) 64/37/8 P’yŏnyang Ŏngi (1581–1644) 65/38/9 Pungjung Hŏnsim (P’ungdam Ŭisim) (bd) 66/39/10 Wŏldam Sŏlje (bd) 67/40/11 Hwansŏng Chian (bd) 68/41/12 Hoam Chejŏng (bd) 69/42/13 Chŏngbong Kŏan (bd) 70/43/14 Yulbong Chŏngwa (bd) 71/44/15 Kŭmhŏ Pŏpjŏm (bd) 72/45/16 Yŭngam Pongyu (bd) (Hyeǒn) 73/46/17 Yŏnwŏl Pongyul (bd) 74/47/18 Manhwa Posŏn (bd) 75/48/19 Kyŏnghŏ Sŏng’u (1849–1912) 76/49/20 Yongsong (1864–1940) 76/49/20 Suwŏl (1855–1928) 76/49/20 Mangong Wŏlmyŏn (1872–1945) 76/49/20 Hanam Chungwŏn (1876–1951) 76/49/20 Hyewŏl Haemyong (1861–1937) 77/50/21 Pak Kumbong 77/50/21 Chong Unbong 77/50/21 Unbong Sǒngsu 78/51/22 Hyanggok Hyerim 79/52/23 Chinje Pǒpwon (ur. 1934)
Bibliografia Mu Soeng Sunim.Thousand Peaks. Korean Zen - Tradition & Teachers. Primary Point Press. Cumberland, 1991
Kategoria:Koreańscy mistrzowie sŏn Kategoria:Urodzeni w 1861 Kategoria:Zmarli w 1937