Leclerc, ignorując rozkazy Bradleya nakazujące Francuzom skoncentrowanie swych wysiłków na zamknięciu kotła pod Falaise, ograniczył zaangażowanie dywizji na tym kierunku i rozpoczął przygotowania do wyruszenia z pomocą powstańcom.
Wyzwolenie Paryża thumb|200px|Oddziały 2 Dywizji Pancernej przejeżdżają pod Łukiem Triumfalnym (25 sierpnia 1944)
Alianckie naczelne dowództwo planowało ominąć Paryż i nie angażować swych sił w ewentualne przewlekłe walki uliczne w kilkumilionowym mieście. Jednak 21 sierpnia w akcie niesubordynacji wobec swych amerykańskich przełożonych Leclerc wysłał w kierunku stolicy Francji jednostki rozpoznawcze. De Gaulle szybko poparł tę decyzję, grożąc przy tym Eisenhowerowi, że jeśli nie zezwoli on 2 Dywizji Pancernej uderzyć na miasto, sam wyda jej stosowny rozkaz. Postawiony przed faktem dokonanym Eisenhower w końcu uległ i wieczorem 22 sierpnia wyraził formalną zgodę na natarcie.