12 kwietnia 1960 roku został mianowany arcybiskupem Wagadugu. 8 maja tego samego roku otrzymał sakrę biskupią w bazylice św. Piotra w Rzymie z rąk Jana XXIII. Był przewodniczącym Konferencji Episkopatu Górnej Wolty i Nigerii. Wraz z nieliczną grupą misjonarzy głosił Ewangelię w najodleglejszych wioskach swej archidiecezji, zajmował się także odnową liturgii i katechezy. Był członkiem Regionalnej Konferencji Episkopatu Afryki Zachodniej, a w latach 1969–1978 przewodniczącym Sympozjum Konferencji Episkopatu Afryki i Madagaskaru. Uczestniczył w obradach Soboru Watykańskiego II i w pracach Synodu Biskupów w 1967, 1974, 1980 i 1983 roku.
22 lutego 1965 roku Paweł VI wyniósł go do godności kardynalskiej z tytułem prezbitera San Camillo de Lellis. W lipcu 1981 roku został członkiem Komisji Kardynałów zajmującej się problemami ekonomiczno-organizacyjnymi Stolicy Apostolskiej, a w sierpniu tego samego roku – członkiem Papieskiej Komisji ds. Rewizji Kodeksu Prawa Kanonicznego. 10 czerwca 1995 roku Jan Paweł II przyjął jego rezygnację z urzędu ze względu na podeszły wiek.
Bibliografia
Kategoria:Burkińscy kardynałowie Kategoria:Uczestnicy soboru watykańskiego II Kategoria:Urodzeni w 1917 Kategoria:Zmarli w 2000 Kategoria:Kardynałowie z nominacji Pawła VI Kategoria:Ludzie urodzeni w Wagadugu