mały|Animacja rzutu poziomego ze strzałkami oznaczającymi wektory prędkości
Rzut poziomy – ruch w jednorodnym polu grawitacyjnym z prędkością początkową prostopadłą do kierunku pola. Torem ruchu jest parabola o wierzchołku w punkcie rzutu.
Odpowiada on ruchowi ciała rzuconego poziomo w polu grawitacyjnym Ziemi z pewnej wysokości przy założeniu braku oporu ruchu i prędkości znacznie mniejszej od I prędkości kosmicznej. Wówczas pole grawitacyjne Ziemi można uznać w przybliżeniu za jednorodne.
Na ciało działa stała siła o jednakowym kierunku i zwrocie na całym torze ruchu, który przyjmuje się za oś Y układu współrzędnych, jest to kierunek pionowy. Aby uniknąć znaków minus wygodnie jest przyjąć zwrot tej osi w dół. Oś prostopadłą do pola, a zgodną z kierunkiem rzutu oznacza się X, jest to kierunek poziomy.
Siła rozłożona na składowe zgodne z kierunkami osi:
Zgodnie z zasadami dynamiki siły te wywołują przyspieszenia:
Z powyższego wynika, że rzut poziomy może być traktowany jako złożenie dwóch ruchów: ruchu jednostajnego w kierunku poziomym, ruchu jednostajnie przyspieszonego w kierunku pionowym, czyli swobodnego spadku.
Prędkości składowe wyrażają wzory:
Wartość prędkości całkowitej wyraża wzór:
Współrzędne położenia ciała w dowolnej chwili wyrażają równania ruchu: