Mimo iż ustawa z marca 1819 upoważniała prezydenta do wykorzystania okrętów do kontroli czy amerykańskie statki prowadzą handel niewolnikamiAct of March 3, 1819, Relative to the Slave Trade., a ustawa z maja 1820 uznawała handel niewolnikami za akt piractwaAct 1820. Ustawa długo pozostawała martwą literą, dopiero w końcu 1861 r. kapitan Nathaniel Gordon za przewóz z Afryki kilkuset niewolników, w większości dzieci, został w Nowym Jorku skazany i w początkach 1862 r. stracony na jej podstawie (Execution in Five Points: Piracy, slave trade and the Tombs). Prezydent Abraham Lincoln odrzucił prośby o ułaskawienie z uzasadniając to: można ułaskawić sprawcę niemal najgorszej zbrodni, jaką umysł człowieka może sobie wyobrazić lub ręka ludzka wykonać; lecz nikomu, kto dla marnego zysku i pobudzony tylko przez chciwość może obrabować Afrykę z jej dzieci, aby sprzedać je w nieskończoną niewolę, nigdy nie wybaczę. (The Limits of Lincoln’s Mercy)., nie zdołano zatrzymać przemytu niewolników do Stanów ZjednoczonychAnglo-amerykański Traktat Webstera-Ashburtona z 1842 r. ustalał współdziałanie stron w zwalczaniu takiego handlu.. Rosło także znaczenie wciąż legalnego rynku wewnętrznego, Wirginia zyskała miano stanu zajmującego się hodowlą niewolników.
Kompromis Missouri z 1820