Cezary Baroniusz (; ur. 30 sierpnia albo 31 października 1538 w Sorze, zm. 30 czerwca 1607 w Rzymie) – włoski kardynał, czcigodny sługa Boży Kościoła katolickiego, historyk i hagiograf.
Życiorys Urodził się 30 sierpnia albo 31 października 1538 roku w Sorze, jako syn Camilla Baronio i Porzii Febonii. Rozpoczął studia w 1556 roku w Neapolu, jednak z powodu wojny przeniósł się do Rzymu, gdzie został studentem cywilisty i kanonisty Cesarego Costy. Baroniusz uzyskał doktorat z prawa, a w 1557 roku poznał Filipa Neriego i wstąpił do zakonu oratorian. 20 maja 1561 roku przyjął święcenia diakonatu, a 27 maja 1564 roku – prezbiteratu. Chcąc pozostać blisko Neriego, odmówił przyjęcia funkcji opata w Sorze. Grzegorz XIII powierzył mu zadanie rewizji katalogu męczenników pierwszych wieków chrześcijaństwa, czego owocem było dzieło Martyrologium Rzymskie (, 1586). W 1593 roku został przełożonym generalnym filipinów (zastępując sędziwego Neriego), a dwa lata później protonotariuszem apostolskim. 5 czerwca 1596 roku został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny Santi Nereo ed Achilleo. W latach 1597–1607 pełnił funkcję Bibliotekarza Kościoła Rzymskiego. Brał udział w obu konklawe w 1605 roku;