coraz istotniejszym elementem malowideł staje się program ideologiczny związany z oporem przeciwko Imperium Osmańskiemu – szczególnego znaczenia nabiera w malowidłach zewnętrznych realizowanych pod panowaniem Piotra Raresza, próbującego stawić opór Turkom.
Przestrzegany zazwyczaj kanon malowideł wewnętrznych obejmował następujące elementy: w apsydzie wschodniej (ołtarzowej, odgrodzonej od nawy ikonostasem) – malowidła poświęcone męce Chrystusa i Ostatniej Wieczerzy; w kopule nawy – Chrystus Pantokrator, poniżej którego przedstawieni są aniołowie, prorocy, apostołowie, ewangeliści; na ścianach nawy – tzw. „kalendarz”, przedstawiający wydarzenia związane z życiem Chrystusa oraz Marii; ponadto istotnym elementem malowideł nawy bywa umieszczany na zachodniej ścianie obraz wotywny przedstawiający fundatora cerkwi wręczającego, przy wstawiennictwie patrona świątyni, Chrystusowi pomniejszony model cerkwi; w pozostałych pomieszczeniach często przedstawiane są sceny związane z wezwaniem świątyni (np. żywot jej patrona), regułą jest umieszczanie kalendarza (gr. menologion) ze scenami z życia świętych męczenników; w przednawiu (często pełniącym funkcję babińca) znajdują się sceny z życia Matki Boskiej (m.in.