thumb|240px|Johann Carl Loth, Jupiter i Merkury u Filemona i Baucis (1659)
Johann Carl Loth, zw. Carlotto (ur. 8 sierpnia 1632 w Monachium, zm. 1698 w Wenecji) – niemiecki malarz i rysownik okresu baroku, caravaggionista.
Życiorys Jego ojciec Johann Ulrich Loth był malarzem, matka – iluminatorką. Wykształcenie artystyczne wyniósł z domu. Ok. 1655 osiadł w Wenecji.
Malował sceny religijne i mitologiczne oraz portrety. Początkowo uległ wpływom caravaggionistów, w późniejszych pracach, głównie pod wpływem Pietra da Cortony, stał się bardziej klasycyzujący.
W zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie znajduje się kilka jego obrazów: Mężczyzna z czaszką, Mężczyzna z wazą, Śmierć Katona, Zuzanna i starcy i Scena z dziejów Hioba.
Wybrane dzieła Adam opłakujący śmierć Abla, – Florencja, Uffizi, Apollo, Pan i Marsjasz – Berlin, Gemaeldegalerie, Artysta – Florencja, Uffizi, Eliezar i Rebeka u studni (ok. 1670) – St. Petersburg, Ermitaż, Ewa kusząca Adama – Ottawa, National Gallery of Canada, Jawnogrzesznica – Rennes, Musée des Beaux-Arts, Jupiter i Merkury u Filemona i Baucis (ok. 1659) – Wiedeń, Muzeum Historii Sztuki, Kain i Abel – Florencja, Uffizi, Lot z córkami – Drezno, Gemaeldegalerie, Męczeństwo św. Gerarda – Padwa, San Giustino, Miłosierny Samarytanin (ok.