W dniach 27–31 sierpnia Polacy utrzymywali zajęte pozycje, unikając angażowania szczupłych sił w starcia z jednostkami nieprzyjaciela. Wykorzystano te dni do stopniowego wycofania około 40 rannych na drugi brzeg. Niemcy również przeprowadzili wymianę sił, nie podejmując już działań zaczepnych i ograniczając się do prowadzenia obserwacji.
Batalion w szkieletowej postaci pozostał na wyspie, aż do momentu zluzowania przez oddziały piechoty radzieckiej, co nastąpiło w dniu 31 sierpnia 1944 r.
W trakcie kilkudniowych, zaciętych walk zginęło lub zostało rannych 78 żołnierzy. Poległa większość oficerów i wielu podoficerów, m.in.: mjr Jan Rembeza, dowódca 3 batalionu por. Stanisław Jugentowicz vel. Jagnietowicz, dowódca 9 kompanii por. Jefim Winogradow, dowódca kompanii ciężkich karabinów maszynowych ppor. Stanisław Jolles vel Jolies, zastępca dowódcy do spraw polityczno-wychowawczych ppor. Mieczysław Janiszewski, dowódca 7 kompanii ppor. Izaak Luftglas, dowódca 8 kompanii chor. Marian Dworzyński chor. Aleksander Dzięcioł kpr.