Wojny Calakmul i Tikál – konflikt zbrojny pomiędzy dwoma miastami-państwami Majów, między 537 a 744 rokiem n.e. Konflikt wybuchł wskutek walki o hegemonię na półwyspie Jukatan pomiędzy Calakmul i Tikál i zakończył się zwycięstwem Calakmul. Zakończenie konfliktu zapoczątkowało upadek cywilizacji Majów.
Geneza konfliktu 4 maja 374 roku na tron Teotihuacán wstąpił . Rządził ponad 65 lat. Podczas jego rządów, Teotihuacán rozpoczął ekspansję na półwysep Jukatan, docierając aż do terenów dzisiejszego Hondurasu. Wojskami Teotihuacanu dowodził generał Sihyaj K’ahk’, zdołał on zająć całe zagłębienie Péten (dzisiejsza Gwatemala). Na początku 378 roku zajął Tikál, a następnie Uaxactún. Prawdopodobnie w wyniku inwazji Teotihuacanu, 15 stycznia 378 roku zginął Chak Tok Ich’aak I, władca Tikál. Na jego miejsce Sihyaj K’ahk’ obsadził syna Atlatla, Yax Nuun Ayiina. On sam zaś przejął władzę w Uaxactun. Choć pojawienie się Sihyaj K’ahk’a w Péten spowodowało okres dużych wpływów centralnego Meksyku na ten obszar, do dziś do końca nie wiadomo, czy Teotihuacán rozszerzył swoje wpływy siłami militarnymi, czy też drogą pokojową.