USS San Jacinto (CVL-30) – lekki lotniskowiec floty amerykańskiej z czasów II wojny światowej należący do typu Independence.
Historia „San Jacinto” pierwotnie miał być lekkim krążownikiem typu Cleveland USS „Newark” (CL-100) jednak 11 lipca 1942 roku Departament Marynarki nakazał stoczni w Camden przebudowę okrętu (którego budowa nie była jeszcze rozpoczęta) na lekki lotniskowiec. Wiązało się to między innymi ze zmianą nazwy i tak 2 czerwca 1942 (jeszcze przed decyzją o przebudowie) okręt nazwano „Reprisal”, a od 30 stycznia 1943 roku „San Jacinto”. Pierwszym dowódcą jednostki był komandor Harold M. Martin. Po wejściu do służby 15 listopada 1943 roku okręt wypłynął w rejs mający na celu zgranie załogi na Morze Karaibskie następnie popłynął na Pacyfik, poprzez Kanał Panamski, San Diego i Pearl Harbor dotarł na atol Majuro na wyspach Marshalla. Tam okręt stał się częścią grupy bojowej Task Force 58/38 dowodzonej przez kontradmirała J.J. Reevesa, na pokład lotniskowca została zaokrętowana jego 51 Grupa Lotnicza (Air Group 51). 5 czerwca 1944 roku lotniskowiec wyruszył wraz z pozostałymi okrętami w kierunku archipelagu Marianów aby wziąć udział w bitwie na Morzu Filipińskim, samoloty lotniskowca brały między innymi udział w ataku na japoński lotniskowiec „Zuikaku”.