Szkolenie Corocznie do pułku wcielano około 400 poborowych. Byli to rekruci głównie z województwa pińskiego, ale przychodzili także z województw: lubelskiego, łódzkiego, kieleckiego i warszawskiego. Okres szkolenia podstawowego wynosił około 12 tygodni. Przez pierwsze 4 tygodnie nauczano zagadnień typowo ogólnowojskowych, a w następnych tygodniach odbywało się szkolenie w baterii szkolnej. W ostatnich dniach maja żołnierze młodego rocznika składali przysięgę. Dalsze szkolenie odbywało się w bateriach. Działoczyny, jazda konna, budowa linii telefonicznych, musztra piesza i musztra indywidualna odbywały się cztery razy w tygodniu do godziny 13.00 w miejscach do tego wyznaczonych. Raz w tygodniu wyjeżdżano w teren na ćwiczenia praktyczne. Soboty były wolne od ćwiczeń. Przeznaczano je na porządki, pielęgnację koni i konserwację sprzętu. Także niedziela była dniem wolnym od zajęć.Strzelanie z broni małokalibrowej prowadzono na tzw. „nizie pod Skarpą”, a z karabinów na strzelnicy za północnym ogrodzeniem koszar. Strzelania bojowe z dział realizowano na poligonie brzeskim, a w ostatnich latach przed wojną także na poligon w Powórsku. Podczas strzelań na poligonie brzeskim dywizjony kwaterowały w Wołynce, a stanowiska ogniowe zajmowano w rejonie Stradecza.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — 9 Pułk Artylerii Ciężkiej (II RP) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.