Wszechlek żeń-szeń, żeń-szeń właściwy (Panax ginseng C.A. Meyer) – gatunek byliny z rodziny araliowatych.
Kiedyś dziko występował na północy Półwyspu Koreańskiego, północno-wschodnich Chinach, Japonii i wschodniej części Rosji (Kraj Nadmorski i zlewnia rzeki Ussuri), jednak przez intensywny zbiór jego naturalny obszar występowania skurczył się do zaledwie trzech siedlisk znajdujących się na terenie Rosji i Chin. Od 1975 roku żeń-szeń znajduje się w Rosji w czerwonej księdze jako gatunek zagrożony.
Nazwa rośliny na Zachodzie pochodzi od chińskiej nazwy (; wym. „żen-szen”) oznaczającej „korzeń przypominający wyglądem człowieka”, co nawiązuje do kształtu kłącza. W większości języków europejskich żeń-szeń jest określany jako „ginseng” – łacińska transkrypcja chińskiej nazwy ustanowionej przez europejskich misjonarzy, którzy badali chińską medycynę i ziołolecznictwo. Polska nazwa „żeń-szeń” została zapożyczona z rosyjskiego (Rosjanie transkrybują chińską głoskę miękkopodniebienną [ŋ] jako „n”, a głoskę dziąsłową [n] jako „ń” – stąd też twardopodniebienna głoska [ɲ], niewystępująca w języku chińskim).