Gdy powrócił do kraju w 1914, władca powierzył mu przeprowadzenie modernizacji państwa. Jego polityczna pozycja stopniowo ulegała wzmocnieniu. W 1929 objął stanowisko głównodowodzącego armii. Pełniąc tę funkcję, zwiększył liczebność sił zbrojnych, a także wysokość żołnierskiego żołdu. Wprowadził również nowe mundury, wzorowane na brytyjskich. Podejmowane przez niego aż do końca urzędowania działania, zmierzające do stworzenia silnego i nowoczesnego wojska, nie przyniosły jednak oczekiwanych rezultatów, głównie ze względu na opór konserwatywnych kół rządowych i religijnych. Wspomniane niepowodzenia nie zachwiały mimo wszystko jego karierą. W momencie śmierci XIII Dalajlamy (1933) był zaliczany do najpotężniejszych ludzi w kraju. Podczas walk o władzę, jakie wybuchły po zgonie monarchy, został, na skutek intryg arystokracji lhaskiej, aresztowany pod zarzutem zdrady stanu (1934), a następnie skazany na konfiskatę dóbr ziemskich i wyłupienie gałek ocznych. Wyrok wykonano w maju 1934. Po czterech latach został wypuszczony z więzienia. Wkrótce potem zmarł.
Jeden z jego synów, Lhalu Cełang Dordże, w połowie lat 40. XX wieku wszedł w skład kaszagu.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Tybetańscy politycy Kategoria:Tybetańscy lekarze Kategoria:Tybetańscy poeci Kategoria:Urodzeni w XIX wieku Kategoria:Zmarli w 1938