right|thumb|300px|Rakieta V2 Broń V (niem. Vergeltungswaffe) – niemiecka broń odwetowa. Tym mianem Niemcy określali nowe rodzaje broni opracowywane w czasie II wojny światowej i wprowadzone do użytku pod koniec wojny. Do broni V należały: V-1 – bezzałogowy samolot odrzutowy, tzw. bomba latająca; V-2 – rakietowe pociski dalekiego zasięgu klasy ziemia-ziemia; V-3 – działo miotające pociski balistyczne.
Pociski V-2 były rakietami pionowego startu, mogącymi razić cele oddalone o 300 i więcej km. Pociski V-1 konstrukcyjnie bliższe były samolotom o napędzie odrzutowym, startowały z kilkudziesięciometrowych pochylni (wyrzutni) ustawionych w kierunku atakowanych obiektów. Prace nad pociskami V-1 i V-2 prowadzone były w zakładach w Kummersdorf pod Berlinem oraz ośrodku doświadczalnym Peenemünde na wyspie Uznam, a po jego zbombardowaniu w 1943 roku w nowym ośrodku doświadczalnym w rejonie Pustków-Blizna koło Dębicy. Produkcję rakiet V-2 przeniesiono do podziemnej fabryki w Nordhausen w górach Harz w Turyngii (Mittelwerk, kryptonim Dora).