Konrad Duden (ur. 3 stycznia 1829 w Lackhausen/Wesel, zm. 1 sierpnia 1911 w Sonnenbergu, obecnie część Wiesbaden) – niemiecki filolog, językoznawca i nauczyciel gimnazjalny, autor pierwszego słownika niemieckiej ortografii.
Życiorys Urodził się w Lackhausen (obecnie dzielnica miasta Wesel w Nadrenii Północnej-Westfalii) w majątku ojca Johanna Konrada Dudena, ziemianina i przedsiębiorcy i Julii Charlotte Duden. W 1838 zdaje maturę w Wesel. W latach 1846–1854 studiuje filologię klasyczną, germanistykę i historię na uniwersytecie w Bonn. Słucha wykładów Ernsta Moritza Arndta. Jako zwolennik monarchii konstytucyjnej angażuje się w wydarzenia rewolucyjne w 1848 roku. W tym samym roku przenosi się do Frankfurtu/M., gdzie pracuje jako guwerner. Jest zwolennikiem Ottona von Bismarcka i zjednoczenia Niemiec pod przewodnictwem Prus.
Doktoryzuje się w Marburgu na podstawie rozprawy o Antygonie Sofoklesa. Odbywa podróże edukacyjne, m.in. do Anglii i Szwajcarii. Kolejnych pięć lat spędza we Włoszech, głównie w Genui, gdzie pracuje jako guwerner.
W 1859 wrócił do Niemiec. Pracował jako nauczyciel w gimnazjum w Soest (lata 1859–1869), następnie (1869-1876) sprawował funkcję dyrektora gimnazjum w Schleiz (Turyngia).