Leon Pomirowski pomagał Wojciechowi w pracy nad formą i warsztatem jego pierwszych publikacji i młodzieńczych prób poetyckich, zapoznał Wojciecha z poetami Władysławem Broniewskim i Julianem Tuwimem, oraz z językoznawcami Stanisławem Szoberem i Witoldem Doroszewskim. Nowo nawiązane znajomości z takimi sławami dopingowały ambitnego Wojciecha do coraz intensywniejszej pracy i doskonalenia się. Owocem tych kontaktów było podjęcie się dzieła Słownika wyrazów bliskoznacznych, w przeddzień wybuchu II wojny światowej kartoteka synonimów liczyła 12 000 haseł i była gotowa do maszynopisania.
Druga wojna światowa Opracowanie przekazano do przepisania znajomej maszynistce, dawnej sąsiadce Lipniackich, z kamienicy przy ul. Nowogrodzkiej 26. Dom ten podczas wrześniowych 1939 roku nalotów niemieckich bombowców, jako jeden z pierwszych został doszczętnie zrujnowany. Po iście benedyktyńskiej pracy Wojciecha nie było nawet śladu (mimo tego, nie poddał się, w każdej wolnej chwili pieczołowicie odtwarzał Słownik wyrazów bliskoznacznych, jednak wisiało nad nim jakby fatum, nieukończone dzieło spłonęło zaraz po powstaniu warszawskim).