Papież Innocenty IV (1243–1254) mianował co najmniej 15 nowych kardynałów. Pierwsza miała miejsce 28 maja 1244 (12 nowych kardynałów), a druga najprawdopodobniej w grudniu 1251 (3 nowych kardynałów). Wśród nowych purpuratów było dwóch papieskich bratanków (Guglielmo i Ottobono Fieschi) i dwóch przyszłych papieży (Mikołaj III i Adrian V). Po raz pierwszy do Świętego Kolegium zostali powołani dominikanin (Hugues de Saint-Cher) oraz Węgier (István Báncsa).
Nominacje 28 maja 1244 Pietro di Collemezzo, arcybiskup Rouen – kardynał biskup Albano, zm. 25 maja 1253 Wilhelm z Modeny OCarth, tytularny biskup Modeny – kardynał biskup Sabiny, zm. 31 marca 1251 Odon de Châteauroux, kanclerz diecezji paryskiej – kardynał biskup Tusculum, zm. 25 lutego 1273 Pierre de Bar, kanclerz diecezji Noyon – kardynał prezbiter S. Marcello, następnie kardynał prezbiter S. Marcello i biskup elekt Sabiny (23 grudnia 1251), kardynał biskup Sabiny (1252), zm. 11 stycznia 1253 Guillaume OSBClun, opat Sahagún – kardynał prezbiter Ss. XII Apostoli, zm. 1250 Jan z Toledo OCist – kardynał prezbiter S. Lorenzo in Lucina, następnie kardynał prezbiter S. Lorenzo in Lucina i biskup elekt Porto e S. Rufina (24 grudnia 1261), kardynał biskup Porto e S. Rufina (1262), zm. 13 lipca 1275 Hugues de Saint-Cher OP, prowincjał Francji – kardynał prezbiter S.