Fabuła Mumbaj. Skrzyżowanie Kelkar Market Road. Co chwilę na czerwonych światłach zatrzymują się setki samochodów. Do ich okien ruszają dziesiątki ludzi. Sprzedać kwiaty, chorągiewki na Święto Niepodległości Indii, wyżebrać parę rupii. Uliczni sprzedawcy, żebracy, prostytutki. Każdy z nich ze swoich zarobków płaci haracz obrotnemu, roześmianemu Sisili (Kunal Khemu). Ten odprowadza pieniądze z haraczu wyższym w hierarchii mafii żebraczej. Zna tu wszystkich, zapewnia opiekę, promieniuje radością życia, ale też lekko decyduje o pobiciu nieposłusznych. Od 10 roku żyje tu zarabiając na ludziach zatrzymujących się na światłach. Najpierw pomagał żebrzącemu przy rangoli Sai Baby kulawemu Manyi. Teraz troszczy się o, podobne do niego kiedyś, dzieci ulicy. O Dambera, który porzucony kilka lat temu tu na światłach przez matkę, wciąż czeka na jej powrót. O wciąż wydzwaniającego w poszukiwaniu rodziców Chinnu. Jego rodzice zaginęli podczas tsunami, więc ulica wola za chłopcem Tsunami. Obok nich toczą się losy innych. Szorstkiej prostytutki Noorie (Konkona Sen Sharma) i milczącego zakochanego w niej ćpuna (Ranvir Shorey). Wszyscy razem tworzą coś w rodzaju rodziny. Troszczą się o siebie, śmieją się razem, opłakują siebie. Zdarza się między nimi przyjaźń. Zdarza się miłość. Między Silsilą a Rani z Gudżaratu (Neetu Chandra).