Pod koniec XIX wieku zaktywizował się ruch na rzecz federalizacji kolonii australijskich. Wiele czasu zajmowały debaty przywódców poszczególnych kolonii. Propozycja, by Nowa Południowa Walia stała się stanem handlu wolnego od ceł, napotykała na sprzeciw ze strony innych kolonii, zwłaszcza Wiktorii, gdzie hołdowano idei protekcjonizmu w gospodarce. W tamtych czasach komory celne na granicznej rzece Murray były zjawiskiem powszednim, a podróż z Nowej Południowej Walii do Wiktorii niewiele różniła się od dzisiejszej podróży z Australii do Nowej Zelandii.
Zwolennikami federacji byli premier NSW Henry Parkes, które przemówienie w roku 1889 w Tenterfield miało kluczowe znaczenie w tej kwestii, a także Edmund Barton, późniejszy pierwszy premier australijski. Zjazd w Corowa w roku 1893 przyjął pierwszy projekt konstytucji.
W 1898 przeprowadzono w sprawie federacji referendum w późniejszych stanach: Nowej Południowej Walii, Wiktorii, Australii Południowej i Tasmanii.