Przewozy na kolejce wznowiono przy użyciu klasycznych składów, złożonych z lokomotywy i wagonów, w roku 1949.

Na stacji Środa Śląska, w okresie funkcjonowania linii do Środy Śląskiej Miejskiej, istniały cztery posterunki techniczne: nastawnia dysponująca (ŚŚ), zlokalizowana po północnej stronie linii Wrocław - Legnica przy przejeździe kolejowo-drogowym, nastawnia wykonawcza (ŚŚ1), zlokalizowana od strony Miękini po południowej stronie linii, nastawnia wykonawcza (ŚŚ2), zlokalizowana od strony Malczyc po północnej stronie linii, posterunek dróznika przejazdowego.

Powojenny rozwój motoryzacji, m.in. krajowej produkcji autobusów i ciężarówek, sprawił, że przewozy na kolejce zawieszono w roku 1966. Po zlikwidowaniu infrastruktury kolejki średzkiej, co nastąpiło w 1968 r., zmieniono układ torowy stacji - przestała istnieć nastawnia ŚŚ2. Z czasem zlikwidowano odrębny posterunek dróżnika przy dworcu.

Od lat 60. XX w. parowozy prowadzące pociągi przez Środę Śląską zaczęły być stopniowo wypierane przez spalinowozy, które pod koniec lat 60. masowo trafiały do lokomotywowni we Wrocławiu Brochowie i Legnicy.