Jeszcze w tym samym roku firma Seiko rozpoczęła produkcję zegarków z fabrycznie wbudowanym stoperem, natomiast rok później – zegarków wodoodpornych (z możliwością zanurzenia w wodzie do maksymalnej głębokości 150 metrów).
W 1965 roku Seiko dołączyło do wąskiego grona pionierów produkujących zegarki naręczne dla płetwonurków z modelem 6217-8000/1, znanym też jako 62MAS. Nazwa ta wywodzi się od mechanizmu 6217A i katalogowego opisu “SeikoMAtic Selfdater”. Model ten charakteryzował się wysoką wodoszczelnością 150 metrów oraz dużymi indeksami godzin i powiększoną kopertą o średnicy 37 milimetrów.
Zegarek ten został wybrany jako wyposażenie 8. Japońskiej Wyprawy Badawczej na Antarktydę w 1966 roku. Po trzech latach, w 1968 roku, na rynek trafiła kolejna generacja 6105-8xxx, znana pod nazwą „Żółw”. W tym samym roku Seiko wprowadziło na rynek Diver 300M Hi-Beat, wyposażony w pierwszy japoński mechanizm pracujący z częstotliwością 10 Hz, stając się drugim producentem tego typu mechanizmów na świecie (po Girard-Perregaux).