3 maja w pułku ogłoszono liczne awanse na stopnie podoficerskie i bombardiera, ogółem 32 szeregowych. Po ukończeniu szkoły podchorążych powróciło 8 podchorążych i szkoły podoficerskiej 5 podoficerów, jeden oficer awansował na wyższy stopień, a jeden podchorąży do stopnia podporucznika. Jeden z podoficerów popełnił samobójstwo. Sukcesywnie napływało uzbrojenie ogółem w pułku było 27 armat plot. i 27 ciągników do nich. Baterie i dywizjony brały udział w ćwiczeniach własnych oddziałów i wspólnie z brytyjskimi. Poszczególne baterie pełniły dyżury obrony przeciwlotniczej przy rafinerii w Kirkuku. Pułk otrzymał w czerwcu pełne wyposażenie w armaty przeciwlotnicze, w ilości 54 sztuk wraz z ciągnikami. Powracali pozostali żołnierze z kursów w brytyjskich ośrodkach szkoleniowych. Na mocy rozkazu NW 29 lipca 1943 awanse do stopnia porucznika otrzymało 3 oficerów i 2 podchorążych do stopnia ppor. W szpitalu zmarł 3 lipca jeden z oficerów pułku. 8 i 13 sierpnia 1943 pułk w dwóch rzutach wyruszył z Iraku do Palestyny i dotarł do obozu w Nusseirat.