Następnie był sekretarzem Towarzystwa Pomocy Polakom, z której to funkcji zrezygnował w 1952, przenosząc się do Nairobi w Kenii, gdzie założył herbaciarnię, prowadząc ją do końca życia. Zmarł bezpotomnie w 1962 na gorączkę tropikalną. Pochowany został na cmentarzu Nairobi-Langato.
21 października 2017 jego prochy zostały sprowadzone do kraju dzięki staraniom Towarzystwa Miłośników Ziemi Okocimskiej (za zgodą rodziny) i pochowane w rodzinnym grobowcu w OkocimiuMałgorzata Więcek-Cebula Brzesko, Brzesko. Prochy Antoniego Goetza Okocimskiego wróciły do domu, naszemiasto.pl, 21 października 2017.
Rodzina Był wnukiem Jana Ewangelisty Goetza oraz synem Jana Albina Goetza, założycieli browaru w Okocimiu. Jego matką była hrabina Zofia Sumińska (1867–1945). Miał brata i dwie siostry. W 1925 ożenił się z Zofią z domu Chrząszcz (1898–1975).
Odznaczenia i nagrody Odznaczony Karl Truppen Kreuz za waleczność na froncie austriacko-rosyjskim (kwiecień 1917), Tajnym Szambelaństwem Papieskim di Spada e Cappa Piusa XI (1936) oraz Złotym Krzyżem Zasługi za zasługi na polu pracy społecznej (1937).
W 2017, pośmiertnie, przyznano Antoniemu Janowi Goetzowi tytuł Honorowego Obywatela Miasta Brzeska.
Zobacz też Pałac Goetza
Przypisy