I, posiadał do ich ciągu 54 ciągniki Bedford QLB, 48 motocykli i 158 samochodów osobowych, półciężarowych i ciężarowych oraz samochodów specjalistycznych (warsztatowych, cystern, itd.).
Działania bojowe 7 pułk artylerii przeciwlotniczej lekkiej wziął udział w kampanii włoskiej 1944-1945. Był pułkiem dyspozycyjnym Dowódcy Artylerii II Korpusu, z tego względu w zależności od potrzeb był wykorzystywany. Bronił obiektów takich jak port w Anconie, lotnisk i składów armijnych przed atakami powietrznymi w oddaleniu od I linii frontu, podlegał wtedy dowódcy brytyjskiej właściwej brygady artylerii przeciwlotniczej. Bronił stanowisk artylerii naziemnej lub dowództw, węzłów komunikacyjnych dywizjonami, podlegał bezpośrednio Dowódcy Artylerii Korpusu, dowódcy 2 Grupy Artylerii lub w wyjątkowych sytuacjach dowódcy Artylerii Dywizyjnej poszczególnych dywizji. Podczas prowadzenia obrony obiektów nie był skoncentrowany w jednym miejscu lecz rozrzucony działonami w terenie. Łączność ze stanowiskiem dowodzenia baterii utrzymywano przy pomocy telefonu polowego, pomiędzy bateriami i dywizjonem podobnie.