Józef Badura (ur. 7 lutego 1903 w Karwinie, zm. w marcu 1943 w Krakowie lub Auschwitz-Birkenau) – polski nauczyciel, działacz spółdzielczy i polityk, sekretarz Komitetu Wykonawczego PSPR (1929–1938).

Życiorys Urodził się w rodzinie polskich robotników na Śląsku Cieszyńskim (ojciec był koksiarzem). Po ukończeniu szkoły ludowej w Karwinie kształcił się w Polskim Gimnazjum Realnym w Orłowej (naukę zakończył w 1921 złożeniem egzaminu maturalnego). W 1919 walczył w Wojsku Polskim. W 1921 podjął studia na Wydziale Filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego, jednak po dwóch latach przeniósł się na Uniwersytet Karola w Pradze, na którym studiował pedagogikę. W 1925 otrzymał dyplom uprawniający do nauczania historii i geografii. Po odsłużeniu wojska (1925–1926) podjął pracę w Polskim Gimnazjum Realnym w Orłowej, gdzie w 1931 otrzymał tytuł profesora. W latach 1935–1938 był również wykładowcą Państwowego Seminarium Nauczycielskiego w Ostrawie Śląskiej.