Przy wejściu do osady, po lewej stronie znajduje się zagroda, w której pasie się stado owiec oraz koń. W osadzie na stałe obecnych jest dwunastu mieszkańców ubranych w charakterystyczne stroje z epoki. W czasie gdy osada jest otwarta dla odwiedzających osoby te mieszkają w chatach, w których nocują oraz wykonują codzienne prace związane z utrzymaniem i dalszą rozbudową wioski. Chętnie pozują do zdjęć i opowiadają odwiedzającym (również w języku polskim) o osadzie i średniowiecznej historii tych terenów. Każdy z mieszkańców ma opanowane przynajmniej jedno historyczne rzemiosło, wśród których są: odlewnictwo z brązu, garncarstwo albo kowalstwo.
Każdy z odwiedzających ma możliwość sprawdzenia swoich sił w każdym z warsztatów rzemieślniczych, co stanowi również istotną część pedagogicznego aspektu utrzymywania osady jako muzeum. Wśród innych rzemiosł są tu obecne również: tkanie, filcowanie, wikliniarstwo, snycerstwo, kuśnierstwo, pieczenie.
Zarówno dla dorosłych, jak i dzieci organizowane są konkursy ze strzelania z łuku, rzutu toporem do tarczy, przeciąganie liny oraz inne zabawy.