Publiusz Serwiliusz Watia Izauryjski () – prominentny polityk republikańskiego Rzymu. Syn Gajusza Serwiliusza Watii i Cecylii Metelli, córki Kwintusa Cecyliusza Metellusa MacedońskiegoCyceron w mowie Pro domo sua bezpośrednio zwraca się do Serwiliusza, mówiąc o Metellusie jako jego dziadku . Ojciec konsula w 48 p.n.e., również Publiusza Serwiliusza Watii Izauryjskiego.
Życiorys Po raz pierwszy wzmiankowany jest w roku 100 p.n.e.; Cyceron w mowie w obronie Rabiriusza wymienia Serwiliusza w gronie młodych optymatów, którzy wzięli udział w stłumieniu ruchu Saturninusa. Pretor najprawdopodobniej w 90 p.n.e. W latach 89–88 p.n.e. zarządzał w randze propretora prowincją, Sardynią lub Cylicją, odbywając po powrocie triumf. Przy poparciu Sulli starał się o konsulat na 87 p.n.e. ale przegrał wybory na skutek wzrastającej niechęci stronnictwa popularów do Sulli. W 87 p.n.e. w czasie wojny domowej był legatem Lucjusza Korneliusza Sulli. W 82 p.n.e. był ponownie legatem Sulli i rozgromił przeciwników w bitwie pod Kluzjum. Konsul w 79 p.n.e. wyznaczony przez Sullę.