Sega rozpowszechniła się na Mauritiusie wraz z migracją uwolnionych niewolników po zniesieniu niewolnictwa w 1835 roku. Sega tańczona była w domach, spontanicznie podczas spotkań rodzinnych i imprez tanecznych organizowanych z okazji świąt Wielkanocy, Bożego Narodzenia, Wniebowzięcia czy Nowego Roku. Została spopularyzowana w latach 60. XX wieku przez kreolskiego piosenkarza Alphonse'a Ravatona alias Ti Frére, a w latach 80. XX wieku rozpowszechniła się na innych wyspach Republiki Mauritiusu: Rodrigues, Wyspach Agalega. Współcześnie sega wykonywana jest głównie dla turystów.
Opis W obecnej formie podstawowe dla tradycyjnej segi są zasadniczo trzy instrumenty: ravan (odmiana tamburynu z koźlej skóry), maravan (kalebasa napełniona suszonymi nasionami lub koralikami) oraz triang (żelazny trójkąt). Sega przeszła wiele zmian – do akompaniamentu wykorzystywane były różne instrumenty: skrzypce, mandoliny i banjo, gitary, w końcu instrumenty dęte i perkusyjne.