w sferze gospodarczej większość islamistów opowiada się za ustrojem opartym na własności prywatnej, ale pojawiały się też koncepcje „islamskiego socjalizmu” (Ludowi Mudżahedini)Od rewolucjonistów do kondotierów. Wzlot i upadek Mudżahedinów Ludowych.. Pod względem metod działania zaobserwować można trzy alternatywne strategie: udział w wyborach, oddolną islamizację społeczeństwa (dawa) i walkę zbrojną (dżihad)Gilles Kepel, Święta wojna. Ekspansja i upadek fundamentalizmu muzułmańskiego, Warszawa 2003, s. 171–187, 339–372; Johannes J. G. Jansen, Podwójna natura fundamentalizmu islamskiego, Kraków 2005, s. 99–120..
Czołowym teoretykiem islamizmu ekstremistycznego był Sajjid KutbEmmanuel Sivan, Radykalny islam, Libron, Kraków 2005, s. 32–44. podczas gdy islamizm modernistyczny reprezentuje Tariq RamadanGilles Kepel, Fitna. Wojna w sercu islamu, Warszawa 2006, s. 244–249.; najwyższym autorytetem szyickim był Ruhollah ChomejniMałgorzata Stolarczyk, Iran – państwo i religia, Warszawa 1997, s. 93–102..