Driakiew gołębia (Scabiosa columbaria L.) – gatunek rośliny z rodziny przewiertniowatych (Caprifoliaceae). Występuje w południowej i środkowej Europie (na północy sięgając po Wielką Brytanię, Szwecję, kraje bałtyckie i środkową Rosję) w południowo-zachodniej Azji (na wschodzie po Turkmenistan) oraz w północno-zachodniej Afryce (Algieria i Maroko) i na obszarach górskich w Afryce równikowej. Jako gatunek introdukowany rośnie we wschodniej części Ameryki Północnej. W Polsce występuje na północy i zachodzie.
Morfologia thumb|left|180px|Kwiatostan thumb|left|180px|Owoce, z 5 czarniawymi ośćmi thumb|left|180px|Liście odziomkowe Pokrój Roślina zielna z korzeniem wrzecionowatym o rozgałęzionej szyi korzeniowej, z której wyrastają płonne rozety liści i pędy kwiatonośne. Łodygi wzniesione, rozgałęzione lub nie. Osiągające zwykle do 60 cm, czasem do 80 cm wysokości. Łodyga jest okrągła na przekroju i naga z wyjątkiem górnej części, gdzie pokrywają ją krótkie, w dół skierowane włoski. Liście Najniższe liście łopatkowate, ząbkowane. Liście łodygowe pierzaste, podzielone na wąskie odcinki. Kwiaty Bezwonne, zebrane w szczytowe główki kształtu półkulistego do kulistego. Listki okrywy są wąskolancetowate, podobnej długości jak kwiaty, pokryte białawymi szczecinkami.