Służba Na przełomie 1952 i 1953 roku utworzono pierwsze dwa pododdziały Matadorów. 1 i 2 Dywizjon Bombowców Bezpilotowych (Pilotless Bomber Squadron). Po szkoleniu, w grudniu 1953 roku oba dywizjony uzyskały gotowość bojową a w marcu 1954 roku zaczęto je przerzucać do Europy. 1 dywizjon przybył do bazy w Bittburgu 20 marca, a drugi pół roku później do bazy w Hanh w Niemczech. W połowie 1955 roku zmieniono oznaczenie pocisków z B-61A na TM-61 (Tactical Missile) a w konsekwencji zmieniło się również oznaczenie dywizjonów na Tactical Missile Squadron. Pierwszy dywizjon pozostał pierwszym dywizjonem a drugi 69 Tactical Missile Squadron. W 1956 roku powstał trzeci dywizjon 11 Tactical Missile Squadron, który od początku swojego istnienia uzbrojony był w Matadory wersji „C”. W 1957 roku dywizjon trafił do bazy w Sembach w Niemczech. Rok później powstała kolejna jednostka uzbrojona w TM-61C Matador C. Została rozmieszczona w bazach na terenie Korei Południowej. W 1959 roku pojawiła się wersja TM-61B, jednak zakres zmian w pocisku był na tyle duży, że był to już zupełnie nowy pocisk oznaczony jako Mace. Od czerwca 1959 roku do lipca 1961 roku przezbrojono w nowy pocisk dywizjony stacjonujące w Europie.