Problem Kaszmiru pozostaje nierozwiązany do dziś. O niezależności Kaszmiru myślał nie tylko jego hinduski władca Hari Singh, ale także założyciel najpotężniejszej na tym terenie organizacji All Jammu and Kashmir Muslim Conference – Muhammad Abdullah. Pozostawał on w opozycji wobec Hari Singha. W 1947 roku doszło do starcia między hinduskimi władcami a muzułmańskimi poddanymi. Chłopom zbuntowanym przeciwko hinduskim właścicielom ziemi przyszły z pomocą plemiona Pasztunów z Pakistanu. Maharadża poprosił o pomoc Indie. Równocześnie na teren Kaszmiru wkroczyły wojska indyjskie i pakistańskie. Tak ustaliła się Linia Kontroli (Line of Control), która mimo kolejnych wojen między Indiami i Pakistanem nadal pozostaje linią graniczną. Trzy kolejne wojny wskazują na znaczenie Kaszmiru w stosunkach Indii z Pakistanem.
W XX wieku Indie toczyły cztery wojny z Pakistanem: Pierwsza wojna o Kaszmir między Indiami a Pakistanem (w październiku 1947)), druga (też o Kaszmir) w sierpniu i wrześniu 1965, trzecia z powodu Wschodniego Pakistanu w 1971, czwarta w 1999 (znów w Kaszmirze) o Kargil.