Taki obraz ich wynika ze wspomnień podziału Indii w 1947 roku, problemu Kaszmiru i rywalizacji kraju z Pakistanem.
Nacjonalizm hinduski thumb|130px|Abdul Kalam – prezydent Indii (2002–2007)
Wzrost znaczenia nacjonalizmu hinduskiego wiąże się z: upadkiem nehruistycznego modelu gospodarki otwarciem na inwestycje zachodnie (i strachem przed amerykanizacją kultury) wzmocnieniem fundamentalizmu islamskiego w Bangladeszu i Pakistanie.
Nacjonaliści hinduscy ograniczają kulturę Indii do kultury hindusów negując znaczenie innych wspólnot religijnych. Szukając wrogów hinduskiego narodu głównego znajdują w muzułmaninie. Odwołując się do muzułmańskiego najazdu z VIII wieku, podziału Indii w 1947 roku i sytuacji w Kaszmirze, traktują oni muzułmanów jak piątą kolumnę, we współpracy z Pakistanem, przeciwko Indii. Zagrożenie z ich strony jest przesadzane np. poprzez mit o islamskiej bombie demograficznej, podkreślanie znaczenia konwersji, czy wpływu szkół muzułmańskich wspieranych arabskimi pieniędzmi. Mimo że w Uttar Pradesh, stanie, któremu przysługuje najwięcej miejsc w parlamencie, co szósty wyborca jest muzułmaninems.74., biorą oni udział w rządach w stopniu nieproporcjonalnym do ich ilości. Być może dlatego, że muzułmanie w swoim rozproszeniu nie są jednością.