„Wasko continued to produce international events into the nineties, including two additional projects in Lodz (1990 and 1993), one in Israel (1995), one in Australia (1997), and another,(...) in the small town of Bydgoszcz in north central Poland (2000).”. W 2006 roku, 25 lat po pierwszej edycji, Ryszard Waśko otworzył w Łodzi Muzeum Konstrukcji w Procesie. Dwa lata później, na skutek pękniętej rury, doszło do zalania wodą, co groziło zniszczeniem kolekcji, więc przekazano ją na ręce Muzeum Sztuki w Łodzi.
Emigracja (1983-1993) Rozwój twórczości Na przełomie lat 80. Waśko niejako przeniósł swoją sztukę ze sfery fotografii i filmu i wszedł na teren malarstwa, tworzenia nowego typu obiektów (które nazwał rzeźbami czasowymi) oraz wkroczył w działania z szeroko rozumianą przestrzenią (najdobitniej wyrażało się to w jego idei „ulicy”). Przejście od filmu do obrazu było dość płynne, albowiem pierwsze prace stanowiły próbę zapisu rzeczywistości filmowej w formie rysunków i obrazów na kartonie (Film hipotetyczny, Broken Film). „For many years, austere, yet gorgeous, works on paper have been a big part of Wasko’s oeuvre.” Gdy jednak wskutek zaistniałej sytuacji politycznej w Polsce Waśko został zmuszony do emigracji, jego twórczość zmieniła się diametralnie.