Czesław Feliks Borowczyk (ur. 30 maja 1950 we Wrocławiu) – działacz związkowy i socjalistyczny.
Życiorys Od 1973 pracownik - monter maszyn elektrycznych Dolnośląskich Zakładach Wytwórczych Maszyn Elektrycznych Dolmel we Wrocławiu. Od 1980 był członkiem NSZZ „Solidarność” w Dolmelu we Wrocławiu. W okresie 1980–1981 był wiceprzewodniczącym Komisji Rewizyjnej związku w zakładzie. W grudniu 1981, był uczestnikiem strajku okupacyjnego. Internowany od 15 maja do 3 lipca 1982 w ośrodku w Grodkowie. Organizator i przewodniczący Tajnej Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” w Dolmelu. Aresztowany 10 lutego 1984 na cztery miesiące bez wyroku. Uchylenie aresztu nastąpiło 2 sierpnia 1984 w wyniku amnestii. W tym czasie zwolniony z pracy w Dolmelu. Od 1986 był jawnym przedstawicielem Tajnej Komisji Zakładowej Dolmelu występujący w imieniu załogi.
W 1987 jeden z założycieli Polskiej Partii Socjalistycznej. Członek Centralnego Komitetu Wykonawczego PPS. Później członek Rady Naczelnej PPS-Rewolucja Demokratyczna. Wielokrotnie zatrzymywany i karany przez kolegium. Współpracownik pism „Nowa Lewica” i „Nasz Przegląd”Szczepan Rudka, Poza cenzurą. Wrocławska prasa bezdebitowa 1973–1989, Wrocław 2001 s. 365.