CANT Z.1018 Leone (pol: lew) – włoski średni samolot bombowy z okresu II wojny światowej.
Historia CANT Z. 1018 był ostatnim samolotem zaprojektowanym przez Filippo Zappatę w wydziale lotniczym stoczni (C.R.D.A.) przed jego odejściem do wytwórni Breda. W odróżnieniu od swojego poprzednika, bombowca CANT Z.1007, był samolotem dwusilnikowym i miał konstrukcję metalową (choć prototyp był jeszcze całkowicie drewniany). Oblot pierwszego egzemplarza, przeznaczonego głównie do badań aerodynamicznych, nastąpił 9 października 1939 roku. Miał on podwójne usterzenie pionowe, ale po lotach próbnych zdecydowano, że kolejne maszyny przedseryjne, już metalowe, będą miały przebudowany tył kadłuba i klasyczne usterzenie. Inne zmiany obejmowały przesunięcie do przodu kabiny pilotów i montaż całej gamy silników: gwiazdowych Piaggio P.XII R.C.35 i P.XV R.C.45, Alfa Romeo 135 R.C.32 Tornado oraz rzędowych Fiat RA 1050 R.C.38 Tifone. Ostatecznie w samolotach seryjnych zastosowano silniki firmy Alfa Romeo, głównie ze względu na ich największą dostępność.