Przebudowa Pałacu Staszica spotkała się z nieprzychylną reakcją Polaków. Budynek w nowej formie porównywano do „kawiarni tureckiej” i „gdańskiego pieca”, wyraźnie odczytywano również propagandowy cel całej inwestycji.

Architektura Cerkiew wpisywała się w pierwotny, klasycystyczny plan Pałacu Staszica. Jedynie oryginalna kopuła została zastąpiona nową, cebulastą, zaś na poziomie parteru wykuto dwa kwadratowe okna. Główne zmiany dotyczyły nowej dekoracji zewnętrznej – fasadę budynku pokryto kolorową cegłą, z której wykonano szereg starannie rzeźbionych ornamentów. We wnętrzu dokonano przebudowy pierwotnej sali posiedzeń, która stała się pomieszczeniem cerkiewnym, oraz zmieniono układ klatki schodowej.

Cerkiew św. Tatiany miała trzy ołtarze, poświęcone patronce cerkwi, świętym Cyrylowi i Metodemu oraz świętemu Mikołajowi Cudotwórcy. Ikonostas w cerkwi wykonał Szutow, twórca działający w Petersburgu, ikony napisali R. Swiadomski i Rasponin.

Bibliografia Piotr Paszkiewicz: Pod berłem Romanowów. Sztuka rosyjska w Warszawie w latach 1815–1915, Instytut Sztuki PAN, Warszawa 1991.

Warszawa Tatiany Kategoria:Rosyjski Kościół Prawosławny w Królestwie Kongresowym Warszawa Warszawa, Tatiany