krzywoliniowej zapory przepływowej (długość 760 m, wysokość 60 m) i zapory ślepej (długość 251 m).
Elektrownia po oddaniu do użytku stała się symbolem socjalizmu i uprzemysłowienia. Amerykański dziennikarz w swojej napisanej w 1941 roku książce Is Tomorrow Hitler’s? 200 Questions On The Battle of Mankind napisał o zaporoskiej elektrowni, że jest „największym, najbardziej spektakularnym i najpopularniejszym ze wszystkich gigantycznych projektów” pierwszej stalinowskiej pięciolatki. thumb|Zapora elektrowni w 1935 roku Powstały w Zaporożu kompleks przemysłowy wykorzystywał wytworzoną w obiekcie tanią energię elektryczną. Z energii produkowanej w elektrowni korzystało także Donieckie Zagłębie Węglowe.
Do 1933 roku za zaporą elektrowni napełnił się Zbiornik Dnieprzański. Zatopił on porohy Dniepru i jednocześnie zapewnił możliwość żeglugi na tej rzece.
Od 1936 roku elektrownia w Zaporożu corocznie produkowała 2 miliardy kWh energii elektrycznej.
16 kwietnia 1939 roku, wraz z zakończeniem montażu 9. bloku hydroenergetycznego, elektrownia osiągnęła moc projektową 560 MW. Średnioroczna produkcja energii wyniosła 3,64 miliarda kWh.