W 1967 debiutował jako powieściopisarz książką Chustka Weroniki, następnie wydał tom opowiadań Dziki gołąb (1969). Od 1969 był członkiem Związku Literatów Polskich. Również w 1969 złożył do druku autobiograficzną powieść Pomniki ze słomy, odrzuconą ze względów cenzuralnych (ukazała się w 2009). Już po jego śmierci ukazała się także książka Nie gaście świateł na Manhattanie (1975) - zapis wizyty w USA.
Stanisław Dyksiński wraz z małżonką Jadwigą Dyksińską (z Kondratowskich) nauczycielką i działaczką społeczną, miał czwórkę dzieci: Wiesławę Borecką (kierownik produkcji filmów fabularnych), Andrzeja Dyksińskiego (zmarł w dzieciństwie, podczas II WŚ.), Barbarę Dyksińską-Tryc (dziennikarka telewizyjna, historyk sztuki), Grażynę Dyksińską-Rogalską (tłumaczka, dialogistka). Został pochowany na komunalnym cmentarzu Północnym w Warszawie. Bibliografia Stanisław Ilski, Stanisław Dyksiński: literat i działacz ludowy z Bieżunia, w: Bieżuńskie Zeszyty Historyczne nr 16 z 1999
Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Zbrojnej Kategoria:Członkowie Związku Literatów Polskich (Polska Rzeczpospolita Ludowa) Kategoria:Działacze Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego Kategoria:Pisarze związani z Warszawą Kategoria:Pochowani na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie Kategoria:Polscy działacze społeczni Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Zmarli w 1973