Ponadto Rosjanie zostali odkomenderowani do ochrony zagranicznych statków, przybywających do portu w Szanghaju. Szybko wzrastała liczebność Pułku; na pocz. lutego liczył już ok. 150 wojskowych, zgrupowanych w dwóch kompaniach. Rekrutowali się oni spośród Rosjan w wieku od 23 do 27 lat, posiadających doświadczenie wojskowe. Podpisywali oni 13-miesięczne kontrakty. Panowała wśród nich wysoka i surowa dyscyplina wojskowa. Pierwszy dowódca Oddziału kpt. 1 rangi Nikołaj G. Fomin został zwolniony 14 kwietnia 1927 r., a zastąpił go kpt. (pułkownik carskiej armii) Gierman G. Time. Jego zastępcą był kpt. (pułkownik) Siemion D. Iwanow. Liczebność Oddziału osiągnęła ok. 300 ludzi. 9 czerwca została ona ograniczona do 5 oficerów i 150 lub 120 żołnierzy, ale 1 sierpnia ponownie zwiększona do 240 ludzi i 10 oficerów. W tym czasie kpt. G.G. Time awansowano do stopnia majora. W październiku 1928 r. Rosyjski Oddział został przemianowany na Samodzielny Rosyjski Oddział Szanghajskiego Korpusu Ochotniczego. W poł. października sformowano 3 kompanię pod dowództwem kpt. (pułkownika) K.P. Sawielowa. Na pocz. lat 30. został Oddziałem „C” (obok brytyjskiego Oddziału „A” i amerykańskiego Oddziału „B”). 1 marca 1932 r., ze względu na zagrożenie japońskie, Oddział został rozwinięty w Szanghajski Rosyjski Pułk Ochotniczy w składzie czterech kompanii.