Pod koniec XIX wieku podziały na rasy ludzkie opierały się na definicji rasy geograficznej. Tak rozumiana rasa obejmowała zbiór grup ludzkich podobnych do siebie według kryteriów określonych cech rasowych, zamieszkujących na wspólnym terytorium i często mających wspólne pochodzenie. Zestaw cech rasowych dobierany był przez antropologów subiektywnie bez stosowania metod statystycznych. Jednej z klasyfikacji ras geograficznych dokonał Joseph Deniker dzieląc gatunek ludzki na 3 rasy, a w nich wyróżniając 29 ras. Renato Biasutti przedstawił jeszcze bardziej rozbudowany podział, w którym wyróżnił trzy rasy, odpowiadające podgatunkom oraz hierarchicznie trzy kolejne poziomy podziału nazwane pniami rasowymi, rasami i podrasami. Inny szczegółowy podział zaproponował Earnest Albert Hooton, wyróżniając odmiany, rasy, podrasy wtórne oraz typy morfologiczne.
Carleton Coon przedstawił klasyfikację, która wyróżniała pięć ras: kaukazoidzi, mongoloidzi, negroidzi, kapoidzi oraz australoidzi. Jeszcze inne klasyfikacje wyróżniały większą liczbę ras geograficznych (np. Egon Freiherr von Eickstedt, N.N. Czeboksarow, W.W. Bunak).