Khaled Abdul-Wahab (; ur. 1911, zm. 1997) – Tunezyjczyk, który podczas II wojny światowej udzielił schronienia 24 Żydom. Za swój czyn został pośmiertnie nominowany do przyznawanego przez instytut Jad Waszem medalu Sprawiedliwy wśród Narodów Świata. Jest pierwszym w historii Arabem, który otrzymał nominację do tego odznaczenia.
Życiorys Urodził się w zamożnej rodzinie o korzeniach arystokratycznych. Jego ojciec, Hassan Husni Abdul-Wahab, był historykiem i pisarzem. Zapewnił synowi staranne wykształcenie na uczelniach w Europie i USA. Na początku lat 30. XX wieku Khaled studiował m.in. w Nowym Jorku sztukę i architekturę. Po powrocie do ojczyzny osiadł w nadmorskiej miejscowości Mahdia.
W listopadzie 1942 roku Tunezja, dotąd znajdująca się pod administracją Vichy, została zajęta przez wojska niemieckie. Żydowska populacja kraju licząca ok. 100 000 ludzi została poddana licznym represjom. Akcją kierował Walter Rauff. Choć w Afryce hitlerowcy nie stosowali deportacji do obozów zagłady, miejscowym Żydom nakazali nosić opaski z Gwiazdą Dawida, stworzyli sieć obozów pracy przymusowej oraz powszechnie dokonywali rabunku i konfiskaty mienia.