thumb|Karolina Lanckorońska z ojcem Karolem (ok. 1900) thumb|Tablica upamiętniająca prof. Karolinę Lanckorońską przy ul. Wenecja 1Tak zwany "Dom Wenecki" w Krakowie thumb|Popiersie w Parku Jordana w Krakowie mały|Płyta nagrobna Karoliny Lanckorońskiej na cmentarzu Campo Verano w Rzymie Karolina Lanckorońska (ur. 11 sierpnia 1898 w Buchberg am Kamp, Dolna Austria, zm. 25 sierpnia 2002 w Rzymie) – polska historyczka i historyczka sztuki, nauczycielka akademicka Uniwersytetu Jana Kazimierza, żołnierka Armii Krajowej, więźniarka obozu koncentracyjnego Ravensbrück, oficerka prasowa 2 Korpusu Polskiego Polskich Sił Zbrojnych, po 1945 najszerzej rozpoznawalna działaczka Polonii we Włoszech, inicjatorka i współzałożycielka Polskiego Instytutu Historycznego w Rzymie, pisarka, członkini założycielka Polskiego Towarzystwa Naukowego na Obczyźnie i członkini Polskiej Akademii Umiejętności.
Życiorys Wykształcenie Pochodziła z rodu arystokratycznego herbu Zadora, .
. W 1926 roku obroniła doktorat. Zajmowała się głównie zagadnieniami sztuki baroku i twórczością Michała Anioła.