Adriana Lecouvreur – opera w czterech aktach skomponowana przez włoskiego kompozytora Francesco Cilea, nawiązująca stylem do ówczesnego weryzmu. Premiera odbyła się w Mediolanie w 1902 roku. Dzieło opisuje historię autentycznej gwiazdy francuskiej sceny teatralnej, która, jak mówi legenda, została zamordowana przez swoją rywalkę księżnę de Bouillon zatrutym bukietem fiołków.
Opera, której styl nazywany jest niekiedy quasi-weryzmem, zawiera kilka szerzej znanych arii – dramatyczny początek drugiego aktu, aria Księżnej de Boullion, Acerba volutta, Ecco il monologo aria barytonowa, śpiewana przez Michonneta, aria Maurizia L’anima ho stanca i dwie arie Adriany Io son l’umile ancella (z aktu pierwszego) oraz Poveri fiori (z aktu czwartego).
Osoby Adriana Lecouvreur – sopran Maurizio, conte di Saxonia (hrabia Maurycy Saksoński) – tenor książę de Bouillon – bas księżna de Bouillon – mezzosopran Michonet – baryton Abbe – tenor Quinault – bas Poisson – tenor panna Jouvenot – sopran panna Dangeville – mezzosopran Soliści baletu: Parys, Merkury, Junona, Pallada, Wenera chór, balet, orkiestra mały|Helena Modrzejewska w roli Adrianny Lecouvreur rysunek E. Andriollego Opera doczekała się wielu nagrań studyjnych, których dokonali m.in.