Po podwójnej elekcji w 1575 był obok Potulickiego, kasztelana przemyskiego, jedynym senatorem obecnym na sejmiku w Środzie w styczniu 1576 r. Apelował wówczas do prymasa o zgodę. Nieco później na sejmie koronacyjnym pomawiano go nawet o zajmowanie stanowiska neutralistycznego. Poseł na sejm 1582 roku z województwa kaliskiegoPosłowie ziemscy koronni 1493-1600, pod red. Ireny Kaniewskiej, Warszawa 2013, s. 270..
26 sierpnia 1584 r. otrzymał kasztelanię międzyrzecką. Po obiorze Zygmunta III sejmik średzki z września 1587 r. nakazał mu, by ruszył zbrojnie ku granicy i bronił arcyksięciu Maksymilianowi wstępu do Polski. W związku z tym zwołał pospolite ruszenie województwa poznańskiego pod Jutrosin (październik 1587), gdzie też postanowiono iść wraz z wojewodą kaliskim pod Piotrków do króla Zygmunta III. Poseł na sejm pacyfikacyjny 1589 roku z województwa poznańskiegoPosłowie ziemscy koronni 1493-1600, pod red. Ireny Kaniewskiej, Warszawa 2013, s. 311.. W 1589 roku był sygnatariuszem ratyfikacji traktatu bytomsko-będzińskiego na sejmie pacyfikacyjnymCodex diplomaticus Regni Poloniae et Magni Ducatus Lituaniae, wydał Maciej Dogiel, t. I, Wilno 1758, s. 238.. W sierpniu 1590 r. brał udział w rokoszowym zjeździe części szlachty wielkopolskiej w Kole i jeździł stamtąd w poselstwie do króla.