utrzymują zarazem siebie w przekonaniu o genialności ich syna. ”Do yourself a book” – jest to historia pewnego wynalazku, podobnego w koncepcji do prób dadaistów – było to pudełko z pociętymi na zdania streszczeniami dzieł światowej literatury, które można było układać w dowolnej kolejności. Szybko jednak traci on popularność. Kuno Mlatje: „Odys z Itaki” – książka opowiada o Homerze Marii Odysie (tytułowa Itaka to miasteczko w stanie Massachusetts), który zaproponował sposób na wykrywanie osób genialnych, jako motorów cywilizacji. Stworzył on ich klasyfikację oraz Towarzystwo Opieki nad Geniuszami Pierwszej Klasy (których losem jest najczęściej trwałe zapomnienie), które zajęło się poszukiwaniem ich dzieł. Raymond Seurat: „Toi” (Ty) – bunt autora przeciwko czytelnikowi, który jest dla niego klientem domu publicznego–literatury. Alistar Waynewright: „Being Inc.” (Przedsiębiorstwo Byt) – opis społeczeństwa, w którym tytułowy byt stał się przedmiotem handlu; za odpowiednią cenę można sobie zażyczyć udziału w danym wydarzeniu lub „ustawić” całe życie. Wihelm Klopper: „Die Kultur als Fehler” (Kultura jako błąd) – autor stawia tezę o kulturze jako skutku fałszywych prób, niepowodzeń, potknięć, omyłek i nieporozumień. Cezar Kouska: „De Impossibilitate Vitae”;
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Doskonała próżnia · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.