(, po 1917, w ramach struktur wojskowych Rządu Tymczasowego – Wojskowa Flota Powietrzna) – siły powietrzne Imperium Rosyjskiego.

Historia Już za panowania Aleksandra II, w grudniu 1869, powołano Komisję Aeronautyczną, której zadaniem była ocena perspektyw wykorzystania balonów w celach wojskowych. W 1870 roku wypuszczono w powietrze pierwszy rosyjski balon. Pierwsze jednostki aeronautyczne, wchodzące w skład wojsk inżynieryjnych, pojawiły się w 1885 w armii, a wkrótce potem i w marynarce wojennej. Były wyposażone w aerostaty i balony, które służyły przede wszystkim do rozpoznania i łączności.

Na manewrach, które miały miejsce w latach 1902–1903 w rejonie Krasnego Sioła, Brześcia Litewskiego, Wilna zebrano pozytywne doświadczenia w wykorzystaniu balonów na uwięzi w celach rozpoznawczych. Opierając się na tym doświadczeniu, ministerstwo podjęło decyzję o utworzeniu jednostek aeronautycznych w pozostałych twierdzach – łącznie 65 balonów. Balony na uwięzi zaczęły być zastępowane balonami-latawcami zaprojektowanymi przez W.W. Kuzniecowa i niemieckimi balonami Percival 1 i 2. Wschodniosyberyjski Batalion Lotniczy brały aktywny udział w bitwach wojny rosyjsko-japońskiej.